۲-در روزگار قديم، پادشاهى سنگ بزرگى را که در يک جاده اصلى قرار داد. سپس در گوشه‌اى قايم شد تا ببيند چه کسى آن را از جلوى مسير بر می‌دارد. برخى از بازرگانان ثروتمند با کالسکه‌هاى خود به کنار سنگ رسيدند، آن را دور زدند و به راه خود ادامه دادند. بسيارى از آن‌ها نيز به شاه بد و بيراه گفتند که چرا دستور نداده جاده را باز کنند. امّا هيچيک از آنان کارى به سنگ نداشتند.
 
سپس يک مرد روستايى با بار سبزيجات به نزديک سنگ رسيد. بارش را زمين گذاشت و شانه‌اش را زير سنگ قرار داد و سعى کرد که سنگ را به کنار جاده هل دهد. او بعد از زور زدن‌ها و عرق ريختن‌هاى زياد بالاخره موفق شد. هنگامى که سراغ بار سبزيجاتش رفت تا آن‌ها را بر دوش بگيرد و به راهش ادامه دهد متوجه شد کيسه‌اى زير آن سنگ در زمين فرو رفته است. کيسه را باز کرد پر از سکه‌هاى طلا بود و يادداشتى از جانب شاه که اين سکه‌ها مال کسى است که سنگ را از جاده کنار بزند. آن مرد روستايى چيزى را می‌دانست که بسيارى از ما نمی‌دانيم!
«هر مانعى= فرصتى

تاسوعا وعاشورا در رضورانشهریکی از مهمترین ایام این دیار محسوب می شود . دراین ایام مجومردی های دوراز وطن به وطن بازمی گردند چه آنهایی که خیلی دورند وچه آنهایی که دریزد ساکن شده اند. این حضور بسیار ارزشمند است . من نیز از این قاعده مستثنی نبودم وعلیرغم بیماری سخت مادرم توفیق داشتم دراین عزاداری ها حضور یابم . عکس هایی نیز از این ایام دارم که اگر خداوند توفیق دهد درآینده در وبلاگ قرارخواهم داد . خبر خوب دیگر هم اینکه سایت زیبا وجالب مسجدجامع رضوانشهر کلیک کنیدافتتاح شده است.