راستش دوستانی بیان نموده بودند من بدلیل دور شدن از مجومرد بمدت چندین سال باعث عدم شناخت نسل جدید نسبت به خودم بوده ام باید بگویم من همیشه هرجای ایران که بوده ام بادیدن ویا شنیدن نامی از مجومرد ویا مجومردی ها قلبم به تحرک می افتاده وهمواره ارادتمند وعلاقمند به همه هموطنانم بوده وانشاء الله خواهم بود.راستش خودم هم علاقه ای به دور بودن از وطن ندارم ولی جبر زمانه ومشکلات کاری نگذاشته من بخواست خود باشم. این را هم بگویم هرچند شاید برخی در مجومرد باشند ولی نعمات وجود در آن را لمس نکنند ولی مطمئن باشید ما که از وطن دورشده ایم محاسن وطنمان را درک می کنیم ومطمئن باشید محاسن برمعایب میچربد.

پخش خبر وگزارش خبرنگار صدا وسيماي يزداز اخبار ۲۰:۳۰بطور سراسري انعكاس يافت .جداي از خوب وبد اصل اين ماجرا وترفند وسوء استفاده زشت خبرنگار از اعتماد يك انسان مسئول وتحصيلكرده خواستم از زبان يك يزدي كه دور از يزد ودر جمع غير يزدي ها حضور داردبايد بگويم همه مردم ايران يزدي ها را بعنوان انسانهايي مومن ودرستكار مي شناسند واحترام ويژه اي براي آنان قائلند واين گونه اعمال زشت حيثيت چندين ساله يزديها كه بواسطه انسانيت وخداترسي هزاران يزدي درطول تاريخ بدست آمده را لكه دار مي كند. اي كاش چنين نمي شد؟؟؟؟!!!!!!

یادم می آید  بیش از سی سال پیش من کوچک بودم حاج آًقای سیدعلی رضوی پدربزرگوار حاج آقاکاظم امام جمعه فقید در کوچه ما منزل داشت آنزمان ایشان بنام جاج آقاعلی معروف بود زمان عبور او از کوچه بطرف مسجد وبازگشت او هم مشخص بود اهالی کوچه سعی می کردند زمان حضور وگذشت ایشان از کوچه صدای رادیو خودرا کم می کردند چون چنانچه صدای آواز رادیو از منزلی بگوش حاج آقا می رسید درب آن منزل را می زد واز باب امر به معروف ونهی از منکر تذکر می داد . آن زمان هنوز انقلاب نشده بود ولی ابهت وعظمت روحانیت بحدی بود که بدون داشتن قدرت وحکومت مردم حساب می بردند ومعتقدانه وباباور دینی احترام می گذاشتند ولی الان چرا ما اینگونه ایم من نمی دانم اگر کسی می داند مرا هم راهنمایی کند!!!!!

آقای دکتر مجید رفیعی تخصص رادیولوژی قبول شده اند وخوشبختانه درکرمان هم هستند. با واسطه ای خودرا برایشان معرفی کردم که ما بچه یک محلیم ولی ایشان مرا نشناخته بود. خیلی برایم جالب بود نسل جدید رضوانشهر یک نسل قبل از خودش را هم یاد نمی دهد.روزگار چنین است ویا محله وافراد گسترش یافته اند که شناخت افراد برای هم مشکل شده است . این امر هرچند کوچک به نظر می آیدولی نشان از این خواهد داشت که بزودی رضوانشهریها هم افراد هم محل خودرا نشناسندواین هم حسن است وهم عیب . حسن آن این است که رضوانشهر روبه توسعه وگسترش است واین نوید خوبی برای آن خواهد بود ولی دورافتادن مردم از هم که آفت زندگی شهرنشینی است دامنگیر محل ماهم خواهد شد.